Бид хэзээ нэгэн цагт үхнэ шүүдээ

би архи уудаггүй. Гэхдээ үхлээс айдаггүй ээ. Харин хайртай хүмүүс минь үхвэл би дааж гарах сэтгэлийн тэнхээ байгаа боловуу гэж бодож байсан. Хүн шийдвэл шийддэг л юм байна лээ. Нөгөө үхсэний хойноос үхдэггүй гэдэг үнэн байсан шүү. Үс зүсээ гундтал гашуудсан ч болий гэж бодох өдөр ирдэг юм байна лээ. Сүүлдээ нулимас нүднээс биш зүрхэнээс урсаад байгааг мэдэрсан шүү. Сэтгэл хоосроод, нүд гунигаар дүүрээд инээх рефлекс мартагдсан тэр өдөрүүд надад аймаар байсан. Харин өөрөө үхэхээс бол хэзээ ч айхгүй ээ.